Ξενιτιά το γλυκό δηλητήριο

Τον δρόμο τον αλαργινό, σαν πάρεις μην ξεχάσεις

αγαπημένα πρόσωπα, πίσω σου πως αφήνεις…

Έφυγες και είπες σύντομα, μάννα μου θα γυρίσω

μην κλαις και μην πικραίνεσαι, δεν θα σας λησμονήσω

Μια ποιητική συλλογή συγκλονιστική από την αρχή ως το τέλος. Ο ποιητής Τάκις Τζίβας, από το Θάνα Αρκαδίας, συγκέντρωσε και κατέγραψε τα προσωπικά του βιώματα από την ξενιτιά.

Ξενιτιά μια λέξη μακρόβια που προκαλεί την ίδια πάντα συναισθηματική φόρτιση και χαρακτηρίζει τη συνεχή μετανάστευση των Ελλήνων σε ξένους τόπους.

Επιγράφει το βιβλίο του ¨ξενιτιά... το γλυκό δηλητήριο", ένα βιβλίο που συνδυάζει την ποιητική χάρη και είναι εμπλουτισμένο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Στόχος του, μέσα από τα προσωπικά του βιώματα, να φωτίσει τα προβλήματα των μεταναστών στις χώρες φιλοξενίας, καθώς και τις δυσκολίες παλιννοστούμενων κατά την επιστροφή τους στη γενέτειρά τους.

Αναστασία Γ. Γκιτάκου

Λίγα λόγια από τον ποιητή

Πολλές φορές αναρωτήθηκα τι ήταν αυτό που με έσπρωξε να γράψω αυτό το έργο... Ειλικρινά δεν ξέρω... ήταν μια δύναμη αρχέγονη, το χέρι υπέκυψε σε μυστικές βουλές της ψυχής και άρχισε να γράφει...

Έχουν περάσει 24 ολόκληρα χρόνια από τότε κι ακόμα το ίδιο ερώτημα με βασανίζει... Ίσως τα φθινοπωρινά ταξίδια των Γερανών, μου έδειξαν το δρόμο... Μπορεί η ανοιξιάτικη επιστροφή των χελιδονιών, να έβρεξε τα μάτια.

Προσπάθησα όσο ποιο πειστικά γίνεται να αποτυπώσω επάνω στο χαρτί, τις αγωνίες, την πάλη, τον υπέρτατο αγώνα των μεταναστών... Γεύθηκα κι εγώ στα 19 μου χρόνια το "Γλυκό Δηλητήριο" της Ξενητειάς και η γεύση του είναι ακόμη στα χείλη μου...

Μετανάστης... Ο άνθρωπος του νόστου... Κομμένος στα δύο, διώκτης και διωκόμενος, θύτης και θύμα... Προσπαθεί να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί, να τιθασεύσει τα πελώρια κύματα της καρδιά του, να χορτάσει τους πεινασμένους δράκοντες της ψυχής...

Κάποια ημέρα κουρασμένα "Οδυσσέα" θα γυρίσεις και συ στη μικρή σου "Ιθάκη".

Σαλπάρισε με αυτό το ταπεινό "βαρκάκι" για καινούργια ταξίδια στους απέραντους ωκεανούς της ψυχής σου... Μην σε τρομάζουν οι Λοιστριγόνες και η Κίρκη. Κέρασε τους δαίμονες που σε διώκουν συνεχώς με γλυκό κρασί θείας κοινωνίας και φως... Κάποια ημέρα... Κάνε υπομονή...

Αφιερωμένο αυτό ο έργο σε όλους τους μετανάστες απανταχού της γης, και ειδικά στο γίγαντα, πολεμιστή "ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗ".

Επιτακτική ανάγκη, ως φόρο τιμής προς όλους εσάς...

Συγχωρήστε μου τις όποιες υπερβολές ή παραλείψεις. αφήνομαι στην κρίση σας και ελπίζω να με κρίνετε με επιείκεια.

Με τιμή προς όλους εσάς, ταπεινά με σεβασμό και αγάπη.

Τάκις Τζίβας

One Comment

  1. Pingback: » Τάκις Τζίβας

Σχολιάστε